Op 4 Oktober zijn we vertrokken naar Erfurt voor een trainingskamp van 2 weken. Samen met Renz, die je niet kan missen bij het inpakken van de auto, want o wat zat het goed ingepakt het paste allemaal precies, vertrokken we met het zonnetje naar Erfurt. We hebben uiteraard de zon meegenomen.
Nadat we heel aangekomen waren  bij hotel Victor’s gingen we al snel even onze benen losfietsen. Samen met Yvonne en Renz reden we het bekende rondje van Renz namelijk langs de struisvogels. Heel apart,  ergens langs een weg achter een hek lopen 2 struisvogels. Erg lachwekkend omdat ze op geen enkel geluid reageerden, dus dan kan je wel nagaan hoe wij daar stonden. Natuurlijk ook nog even langs de ijsbaan gefietst. Hij lag er goed bij.
Morgen zetten we ’s ochtends eerst wat spanning op de benen en ’s middags trekken we de schaatsen aan.

Het was even wennen op het ijs. De lucht in de hal voelde op een of andere manier zwaar aan. Achteraf bleek dat niet heel gek, want de hele ploeg had ’s avonds al wat last van de longen, maar woensdag ochtend was het niet echt prettig. De zon scheen heerlijk dus we gingen even lekker twee uurtjes fietsen, maar ademnood hadden we allemaal. Bij de lunch kwamen we er achter dat ook de Duitsers last hadden van hun longen. Er was iets niet goed met de lucht in de hal.
We geven daarom de longen vanmiddag ook rust en gaan niet schaatsen. We gaan gezellig even wat drinken en maken voor de verandering maar even een wandeling in het bos.
We gaan het morgenochtend weer proberen op het ijs.

We hebben ook nog het Hofmeier fietsmysterie. Na het vorige kamp in Erfurt ( in de zomer) kregen wij bericht van het hotel dat er een fiets was blijven staan. Jan stuurde een mail naar ons met de vraag, "wie heeft zijn fiets in Erfurt laten staan?" Niemand…. Erg vreemd,  het was echt een Hofmeier fiets, maar ieder had naar eigen zeggen zijn fiets thuis. Het volgende kamp na Erfurt had ook iedereen zijn eigen Phinny bij zich.
Vandaag was er weer  schot in de zaak. Jan had weer informatie. De fiets was opgehaald ...!!! waarop wij allemaal keihard moesten lachen, want wie was hier nu dik hard aan het liegen?!
Er kwamen natuurlijk allemaal speculaties, maar niemand gaf toe dat hij of zij de fiets had opgehaald.
Het wordt vervolgd. We hebben de kamer, het wapen,  nu alleen de dader nog.

De zaak verloopt nog niet heel vlotjes, want de fiets zou opgehaald zijn op 6 september. Alleen zijn wij voor 6 september alweer een keer op kamp geweest en had iedereen zijn eigen fiets.... We zouden nog even na vragen of het toch niet 6 augustus is geweest...

De longen zijn weer goed en het trainen gaat lekker. We hebben goede trainingen gedraaid zowel op het ijs als op de fiets. De krachttrainingen verliepen ook zoals het hoorde en op onze rustdagen hebben we natuurlijk van onze rust genoten en van het zonnetje wat hier bijna 2 weken heeft geschenen.
Het Oktober fest was ook in de stad, dus een rondje over de kermis konden we natuurlijk niet laten.

Naast ons hotel is er een huis voor "oudjes". Je zou zeggen dat ik er gewend aan zou zijn, maar die duitse bejaarden zijn heel anders... Dit is volgens mij meer een soort van gekkenhuis. Yvonne en ik zijn een paar keer 's nachts of overdag wakker geroepen, geschreeuwd of wakker gehuild. We hebben de vreemdste geluiden gehoord. Op een middag waren we het toch aardig zat. Dus wij het raam open, ik roep: "Du bist krank in die kopf" en nog wat imitaties van de oudjes erachter aan horen we ineens een raam dicht gaan.... Ahh, het was dus onze buurman, vandaag die herrie. Het heeft wel geholpen, want sindsdien hebben we niemand meer horen roepen, schreeuwen of huilen.

Het schaatsen ging vandaag erg goed. De bochten lopen steeds beter en het starten gaat me ook steeds beter af. Vanmiddag nog met de hele ploeg twee uurtjes gefietst. Het viel gelukkig nog mee met de kou. Morgen ochtend staan we op het ijs en 's middags hebben we rust. Zondag rijden we een wedstrijd(500-1000) en dan weer terug naar huis!